DİLKEŞ-HÂVERÂN

Eserin ilk dizesi Bestekâr
Peşrev Abdurrahman Bâhir Efendi (Arab-zâde) (? — 26.07.1746)
Peşrev Ahmed Bey (Selânikli, Ûdî) (1868 — 04.12.1927)
Peşrev Ferit Sıdal (Tanbûrî) (01.03.1925 — 09.08.2001)
Peşrev Hasan Fehmi Mutel (Kemençeci) (1885 — 22.05.1964)
Peşrev Hakan Alvan (Neyzen)
Peşrev İsmâil Hakkı Bey (Muallim, Hoca, Ser-Hânende) (1866 – 30.12.1927)
Peşrev Tanburi Ahmet Bey
Peşrev Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Saz Semâî Abdurrahman Bâhir Efendi (Arab-zâde) (? — 26.07.1746)
Saz Semâî Ahmed Bey (Selânikli, Ûdî) (1868 — 04.12.1927)
Saz Semâî Ali Ağa (Kemani) (1770 — 06.06.1830)
Saz Semâî Aydın Oran (Kemani)
Saz Semâî Hakan Alvan (Neyzen) (12.09.1970 — )
Saz Semâî Hasan Fehmi Mutel (Kemençeci) (1885 — 22.05.1964)
Saz Semâî Hüseyin Sâdeddin Arel (18.12.1880 — 06.05.1955)
Sez Semâî Kemâl Gürses (Hâfız) (1884 — 09.08.1939)
Sez Semâî Mürüvvet Demircan
Saz Semâî Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Açıldı bahçede güller Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Aşkının tahtını gönlüme kurdum Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Bağı hüsnünde gönül bülbülü nalehan olur Hasan Fehmi Mutel (Kemençeci) (1885 — 22.05.1964)
Bir kanatlanmış alevsin Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Bir matemi firkat tutuyor giryeli gönlüm İsak Varon (1884 — 23.02.1962)
Bir ümit meltemi dağıtır tasa (Bestekarın kendi el yazması) Cinuçen Tanrıkorur (Udi) (20.02.1938 — 28.06.2000)
Bir yıl daha can verdi zamanın kucağında (Bestekarın kendi el yazması) Cinuçen Tanrıkorur (Udi) (20.02.1938 — 28.06.2000)
Bu demde bülbüli şüride efgan eylemez İsmâil Hakkı Bey (Muallim, Hoca, Ser-Hânende) (1866 – 30.12.1927)
Gönül sevda seline kapılma Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Gül sevdiceğim güller açılsın Şerif İçli (20.12.1899 — 06.02.1956)
Karanlık ufuktan güneş doğmadı Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Kim görse seni aşkına hasrı emel eyler Zeki Ârif Ataergin (Avukat) (1896 — 04.01.1964)
Şah iken lahutta ey aşk Cemil Altınbilek
Şükufe zarı uzarın gülün naziresidir Mehmed Ağa (Küçük, Hızır, Ağa-Zâde, Musâhib-i Şehryârî, (? — 1800?)